تبليغاتX
> بانوی ماه و آب
 

بانوی ماه و آب

 

 

 

 

درباره وبلاگ

.........ملکه ی قصر زیبایی..........

.........و من بی تو...و فقط با هوای تو بانوی ماه و آب خواهم شد......
چرا که میدانم دیگر نمی آیی ....در شبی مهتابی در کنار دریا ....دلتنگ تو ام..


فهرست اصلی

صفحه اصلی

آدرس ایمیل

آرشیو وبلاگ


آرشیو موضوعی

دختری از جنس دریا.....................

رویای نا تمام


دوستان

مهناز..دختری از جنس دریا

·▪•●. بی سرزمین تر از باد●•▪·

▪•●آهنگ های جدید ایرونی●•▪·

این سایتووووووووووو...

یه سایت باحال

برای آخرین بار(باصدای احسان خواجه امیری)

·▪•●...دیوانه...●•▪·

·▪•●.جهانگرد عاشق..●•▪·

.·▪•●.یاس کبود وحشی..●•▪·

▪•●هواپیمایی و زبان انگلیسی●•▪

·▪•●.تجارت تو اینترنت..●•▪·

·▪•●.عشق..●•▪·

·▪•●.خلوت تنهایی..●•▪·

·▪•●.تنهاترین متولد آبان ماه●•▪·

·▪•●.شهر غم..●•▪·

·▪•●.سرنوشت..●•▪·

·▪•●.اطلاعات روز بدنسازی..●•▪·

·▪•●دختران و پسران ایروونی●•▪·

·▪•●.بهانه زندگی..●•▪·

·▪•● جدید ترین موزیک ها در آپادانا موزیک●•▪

▪•●.همه ی زندگی فقط تو●•▪·


پیوندهای روزانه

همیشه بهار

...گلی برای تو....

...عاشقی ممنوع......

....عشق خاموش......

محـمـد رضــا حلاج مشاور روانشناسی بالینی


نوشته های پیشین

فروردین 1387

مرداد 1385

تیر 1385

خرداد 1385

اردیبهشت 1385

فروردین 1385

اسفند 1384

بهمن 1384


طراح قالب


  RSS  

POWERED BY
BLOGFA.COM

 

 

عروسک من..

عروسکی بود زیبا...ملوس....که با بازی کردن با آن کودکی میخندید.....مادری میخندید....پدری می خندید....

عروسک زیبای من.....من و عروسک ........در بهاری متولد شدیم......با هم خوشبخت بودیم.....چه بازی ها که میکردیم...چه گریه ها و چه خنده ها....چه دوستی شیرینی بود........باوفا بود......ناز بود....شیرین بود.........تنها رفیق دوران تنهایی کودکی ام بود.......ولی همیشه ساکت بود....دلم در آرزوی صدایش بود......دلم تنگ نگاهش بود......آغوشم گهواره ی تنش بود............دوستش داشتم...بدون اینکه کسی دوستی را برایم تعریف کند.......قلبم برایش میتپید....شبها خواب میدیدم برایم حرف میزند.....

همیشه همه جا و همه وقت با من بود.............خوشحال بود که من را دارد.....در دلش .....من احساس او را لمس میکردم.....حس میکردم...

ولی کم کم برگهای درختان روزگار یکی پس از دیگری از درخت افتاد و توجه من به عروسکم کمتر شد........دوستش داشتم ولی دیگر مثل قبل در آغوشم نمی کشیدم اورا...بوسه بارانش نمی کردم....برایش حرف نمیزدم.....او هم فهمیده بود.............آخر دیگر شاداب نبود...خوشحال نبود......به من غمگین نگاه میکرد...در گوشه ای آرام و بی صدا مینشست...........گریه های مرا تماشا میکرد......خنده های مرا باور نمی کرد........مرا دوست نداشت.....آری.ولی به من گفت......با زبان بی زبانی خود:::::

.باورم نمیشد..........او عاشق شده بود....................

---------------------------------------------------------

« خانه دوست كجاست؟ » در فلق بود كه پرسيد سوار.
آسمان مكثي كرد.
رهگذر شاخه نوري كه به لب داشت به تاريكي شن ها بخشيد
و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت:
نرسيده به درخت،
كوچه باغي است كه از خواب خدا سبزتر است
و در آن عشق به اندازه پرهاي صداقت آبي است.
مي روي تا ته آن كوچه كه از پشت بلوغ، سر بدر مي آرد،
پس به سمت گل تنهايي مي پيچي،
دو قدم مانده به گل،
پاي فواره جاويد اساطير زمين مي ماني
و ترا ترسي شفاف فرا مي گيرد.
در صميميت سيال فضا، خش خشي مي شنوي:
كودكي مي بيني
رفته از كاج بلندي بالا، جوجه بردارد از لايه نور
و از او مي پرسي
خانه دوست كجاست.
 

رفته بودم سر حوض
تا ببينم شايد، عكس تنهايي خود را در آب
آب در حوض نبود …
باد مي رفت به سر وقت چنار
من به سر وقت خدا مي رفتم .
...

-----------------------------------------

غنچه زندگی رو در شکفتن میدید. پروانه زندگی رو در شمع میدید. بهار زندگی رو در شکوفه ها میدید. باد زندگی رو در حرکت میان گیسوان ابر میدید و موج زندگی رو در کوبیدن به صخره ها میدید.فرهاد زندگی رو در تکه تکه های سنگ میدید 


زندگی خالی نيست
مهربانی هست، سيب هست، ايمان هست
آری
تا شقايق هست، زندگی بايد کرد
........
زندگی رويا نيست
زندگی زيبايی است
می توان
بردرختی تهی ازبار زدن پيوندی
می توان در دل اين مزرعه خشک وتهی بذری ريخت
ميتوان
از ميان فاصله ها را برداشت
دل من با تو
هر دو بيزار از اين فاصله هاست
........
پرنده فقط يك پرنده است
پرنده گفت :چه بوئي چه‌‌آفتابي
آه بهار آمده آست
ومن به جستجوي جفت خويش خواهم رفت.
پرنده از لب ايوان پريد
مثل پيامي پريد ورفت
پرنده كوچك بود
پرنده فكر نمي كرد
پرنده روزنامه نمي خواند
پرنده قرض نداشت
پرنده آدمها را نمي شناخت
پرنده روي هوا و برفراز چراغ هاي خطر
در ارتفاع بي خبري مي پريد
ولحظه هاي آبي را
ديوانه وار تجربه مي كرد
پرنده
آه
فقط يك پرنده بود.

 

 

نوشته شده توسط دختری از جنس دریا در یکشنبه 1385/02/03 ساعت 18:35 موضوع: | لینک ثابت



یه گل واسه تو........................

 

 

 

 

نوشته شده توسط دختری از جنس دریا در شنبه 1385/02/02 ساعت 20:55 موضوع: | لینک ثابت



...احساس...

شب فرا رسید و من باز با ماه تنها شدم.......به ماه نگاه میکنم و اشک میریزم........از پشت همان پنجره ی که در کودکی ستاره های آسمان را میشمردم.... و یکی را..زیباترینش را... به نام خود میکردم..... یادش بخیر............ گل سرخ............

و هنگامی که من تنها و غریب اینجا نشستم و لحظه ای به یاد خودم افتادم...................................

دلم باریدن میخواهد..........خدایا دنیا خیلی غریب است....خدایا دنیا خیلی بی وفاست.........؟؟؟

و من ماندم و وازه ای بی مفهوم در ذهنم ..!!!.(.دوستت دارم....هیچ گاه تنهایت نخواهم گذاشت.. تو همه ی زندگی منی..).دلم طاقت ماندن دیگر ندارد..

دوست داشتن چیست؟؟؟؟آیا واقعا" دوست داشتنی وجود دارد؟؟؟ آیا واقعا" در دل انسانی عشق واقعی وجود دارد؟؟؟؟ قلبی به شدت برای عشق میتپد؟؟؟اشکی پنهان برای چشمی میریزد؟؟؟آتشی جانسوز قلبی را میسوزاند؟؟؟؟دلی از سینه به خاطر عشق گریزان است؟؟؟

آیا مجنونی واقعا" بوده که دختری را اینقدر دوست داشته باشد؟؟؟؟و یا اینکه لیلی بوده /؟؟؟پس چرا به هم نرسیدند؟؟؟اگر وجود دارد پس چرا همه ی دنیا از عشق بی وفایی می بینند؟؟؟پس این با وفاها کجایند؟؟پس چرا هیچ کس دنیا برایش شیرین نیست؟؟؟؟؟یعنی همه بد بختند؟؟؟؟اگر اینطور است پس خوشبختی که میگویند چیست؟؟؟آن را از کجا ..در کجا جستجو کنم......در این روزگاری که کودکان از متولد شدنشان شکوه میکنند...پس زیبایی ها کجایند؟؟؟در کجای سرزمین خدا؟ گل ها زیر لگد وحشیانه ی روزگار نمی میرند؟؟؟خوشبختی ها در دست کدام ثروتمند به چپاول رفته....؟؟؟کدام ثروتمند از یاد رفته؟؟؟؟؟

و من باز تنها و غریب به مفهومه کلمه هایی فکر میکنم................به تعبیر خوابهای رنگی می اندیشم؟..........چرا قسمت همه ی انسانها بدبختی ست؟؟؟غصه است؟؟؟؟گریه است؟؟؟؟؟؟آیا واقعا" تنهایی زیباست؟؟؟چرا همه تنهایند؟؟؟چرا هر کسی میبینی از روزگار گله میکند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا واقعا" عشق گناه است؟؟؟؟اگر گناه نیست پس چرا انسان را اینقدر میگریاند؟؟؟و چرا انسان نه تنها به عشق خود نمی رساند بلکه او را روزگارش انقدر رنج میدهد که تمام ذره ذره ی تنش از این عشق خورد میشود؟؟؟؟دوست دارم گریه کنم؟؟؟؟ولی آخر خدایا برای چه چیزی اشک بریزم؟؟؟؟دردهای قلبم زیادند....به نظر تو کدام جرم من سنگین بود؟؟....

خدایا آیا در این چشمانم آن قدر اشک وجود دارد؟؟؟؟خدایا مرا تنها نگذار..................................................................

خدایا دوستت دارم...به خاطر اینکه مرا هر لحظه میگریانی.....گریه ام را دوست داری؟؟...........من هم دوست دارم.....ولی خدایا مگر نمی دانی دل من کوچک است؟؟؟؟نمی دانی چه قدر زود میشکند؟؟؟خدایا دلم باریدن میخواهد.......دوست دارم همیشه باران بیاید و من همیشه احساس کنم ( خدا یا داری همراه من همدرد ی میکنی.!!.........

خدایا .........دلم باریدن میخواهد....دلم باریدن میخواهد...د..ل ..م.... ب. ا. ر. ی .د. ن..... م. ی .خ. و. ا. ه. د ..............

گلرخ..........

گلرخم .....عزیزه دلم.......نازنین من...تو رو قر آن... یه چیزی بخور...یه حرفی بزن.......اون دیگه رفته.....همه چیز تمومه......

گلرخم...........قشنگ من.....یه آهی بکش....بهش فکر نکن....خودتو اینقدر عذاب نده....

گل کوچولوی من واست آب آوردم تا با یه قرص معده بخوری.........گل ناز من.........گلرخ من.....گل ظریف و قشنگ من...

گلرخ من....گریه کن....بزار غم های دلت بیان بیرون...با من حرف بزن....فریاد بکش....آه بکش..به خدا راحت می شی هااا.....گلرخ ناز من.....سرتو از زیر پتو در بیار.....گلرخم...تب داری .....گلرخم...چرا هیچی نمی گی؟؟؟

گلرخ ....مهربونم.......شادی زندگی من.........چرا بغضت نمیشکنه.....ای خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

گلرخ....گل پزمرده ی من......دارم از غصت میمیرم......گلرخ...دواهاتو لا اقل بخور.....گلی من...عزیزه قلب من......داری گریه میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

گلرخ...گلرخ قرص قلبت رو خوردی؟؟؟اگه نخوری باید بستری شی هاااا.....گلرخم......گل من.......همه ی وجو دمن........چرا دستات اینقدر سرده..................تو که تب داشتی؟؟.......تو که تب داشتی.....

گلرخ .......................................

 

 

نوشته شده توسط دختری از جنس دریا در شنبه 1385/02/02 ساعت 11:24 موضوع: | لینک ثابت



 


T E M P L A T E     D E S I G N E D     B Y     H A M E D     A L I V E R D I